در اين تنهائي تنها و تاريك خدا مانند ،

دلم تنگ است .

بيا اي روشن اي روشنتر از لبخند .

شبم را روز كن در زيرسرپوش سياهيها

دلم تنگ است .

بيا بنگر ، چه غمگين و غريبانه

در اين ايوان سرپوشيده، وين تالاب مالامال

دلي خوش كرده ام با اين پرستوها و ماهيها

واين نيلوفر آبي و اين تالاب مهتابي .

... شب افتاده است و من تنها و تاريكم

و در ايوان و در تالاب من ديريست

درخوابند

پرستوها و ماهيها و آن نيلوفر آبي

بيا اي مهربان با من !

بيا اي ياد مهتابي !